Ohkura Tadayoshi in Magazine August 2008

 

 

 

ค่อยๆ เพิ่มประสบการณ์จากหนึ่งสิ่ง ไปสู่อีกหนึ่งสิ่ง ผมอยากจะเจิดจ้าให้มากกว่านี้

 

 

 

อย่างแรกเลย ช่วยบอกเราหน่อยว่าทำไมคุณถึงเข้าจอนนี่

เพราะญาติของผมเอง มันเป็นรูปแบบง่ายๆ เมื่อเพื่อนและครอบครัวต่างก็พูดว่า “ถ้าหากว่าเขาทำอย่างนั้นหรืออย่างนี้ พวกเขาจะต้องเข้าจอนนี่ได้แน่ๆ” และไอ้คำว่า “ทำได้แน่ๆ” ก็เป็นส่วนที่สำคัญมากซึ่งทำให้เราเริ่มคิดที่จะลองทำดูบ้าง ตอนนั้น ผมเห็น V6 และ Kinki Kids ทางโทรทัศน์บ่อยมาก ทั้งร้องและเต้น และนั่นก็คือคำตอบว่าผมค้นพบโลกนี้ได้อย่างไร ซึ่งตอนนั้นผมอายุได้ 12 ขวบครับ

คุณเป็นสมาชิกคนสุดท้ายที่ได้เข้าร่วมวง Kanjani 8 แต่ดูเหมือนไม่มีวงอื่นเลยนะที่มีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมได้มากขนาดนี้

ก็อาจจะนะ พื้นฐานของทุกคนที่แสดงออกไปก็คือสิ่งที่พวกเขาเป็น บางครั้งก็มีคนมาพูดเหมือนกันว่า “พวกนายน่ะก็แค่เสแสร้งทำเป็นมีความสุขสนุกสนานเท่านั้นแหละ” “พวกนายก็แค่แกล้งทำให้ดูเหมือนเป็นเพื่อนกัน” แต่อันที่จริงแล้วมันเป็นสิ่งที่พวกเขาทำกันบ่อยๆ บางทีพวกเราคุยเล่นกันจนกระทั่งเหลืออีกแค่ 3 วินาทีก่อนกล้องจะเริ่มถ่ายทำด้วยซ้ำไป

 

ดีไม่น้อยเลยนะที่มีเพื่อนแบบนี้

สมาชิกแต่ละคนก็รู้สึกเหมือนทุกๆ คนเป็นเพื่อนกันไปแล้ว อย่างเช่น ถ้าหากใครคนหนึ่งได้รับโทรศัพท์ในขณะที่อยู่กับเพื่อนร่วมวงอีกคนและมีคำถามว่า “ตอนนี้นายอยู่กับใคร” คำตอบปกติที่พวกเราตอบกันก็คือ “อยู่กับเพื่อน”

 

ตอนนี้คุณงานยุ่งขึ้นเยอะเลย และคุณเพิ่งไปออกรายการมาถึง 24 รายการสำหรับโปรโมท “Kanjani8 Live Tour 2008” ในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคมนี้ด้วย

ปีนี้เป็นปีแรกที่เราแสดงสดโดยไม่มีรุ่นน้องในจอนนี่ และทีมงานของเราแทบจะมีไม่พอ มันไม่เหมือนให้สัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์หรือแม็กกาซีน คุณสามารถเห็นสีหน้าของบรรดาแฟนเพลงและคุณจะได้รับการโต้ตอบทันทีที่เราแสดงสด มันเป็นสถานที่เดียวซึ่งพวกเราสามารถสื่อสารกันได้ตรงๆ ซึ่งมันสำคัญต่อพวกเรามาก ในทางหนึ่งมันก็สนุกนะ แต่ถ้ามองอีกอย่าง มันก็น่ากลัวไม่น้อยเลย แต่สิ่งนั้นก็จะกลายเป็นแรงกระตุ้นให้พวกเราก้าวไปข้างหน้าต่อไป

ถ้าอย่างนั้น การกระทำอะไรของแฟนๆ ที่เป็นสิ่งกระตุ้นคุณมากที่สุด

เวลาที่เห็นผู้คนในช่วงอายุเดียวกันต้องทำงานอย่างหนัก มันทำให้ผมอยากจะทำงานหนักด้วยเหมือนกัน แต่อย่างที่บอก ทั้งแฟนเพลงและเพื่อนร่วมวงต่างก็สำคัญต่อผมมาก

สำหรับโอคุระคุง ตอนนี้ก็เริ่มทำงานด้านการแสดงมากขึ้นนะ

มันเริ่มมาจากละครเวทีครับ มีผู้ชมหัวเราะผมด้วย ซึ่งผมว่าการแสดงของผมไม่ดี และไม่คุ้มเลยที่จะมาดูผมเล่น ซึ่งนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้น ตอนนั้นผมคิดจริงๆ ว่าการแสดงเนี่ยมันไม่ใช่ตัวผมเลย แต่พอมาตอนนี้ผมกลับเริ่มคิดว่ามันก็สนุกดีเหมือนกัน

อะไรที่ทำให้การแสดงเริ่มสนุกมากขึ้น

ปีที่แล้ว ผมมีโอกาสได้เล่นซีรี่ส์เป็นครั้งแรกในเรื่อง Utahime   มันต่างกันมากเลยระหว่างจินตนาการของผมตอนที่ได้อ่านสคริปท์ลำพัง กับตอนที่ผมได้แสดงจริงกับนักแสดงคนอื่นๆ มันเป็นอะไรที่ทุกๆ คนร่วมกันสร้างขึ้นมา ซึ่งผมก็พบว่ามันเยี่ยมมาก มันสนุกจริงๆ ตอนที่ได้ถ่ายทำ ดังนั้นผมเลยรู้สึกเสียใจและโดดเดี่ยวเมื่อการถ่ายทำจบลง แต่ผมก็ยังห่างไกลกับอาชีพนักแสดงครับ

 

คุณคิดยังไงบ้างเกี่ยวกับการถ่ายแฟชั่นอย่างเล่มนี้

มันให้ความรู้สึกสดชื่นครับ แล้วก็สนุกด้วย เพราะ Kanjani8 เป็นกลุ่มที่แทบจะไม่เคยได้ถ่ายรูปแบบเท่ห์ๆ เลย ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน พวกเรามักจะต้องถือทาโกะยากิหรืออะไรเทือกนั้นร่วมถ่ายรูปด้วย (หัวเราะ)

แล้วเรื่องเสื้อผ้าล่ะ

ผมชอบนะครับ สำหรับงานของเรา เราต้องย้ายที่อยู่ตลอดเวลา และบางทีก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่ถูกจัดเตรียมไว้อยู่แล้ว ดังนั้น พวกเราก็แค่ใส่เสื้อผ้าพวกนั้นให้เสร็จภายใน 15 นาที แต่ก็ขึ้นอยู่กับประเภทของเสื้อที่พวกเราใส่ด้วยนะ บางทีมันก็ส่งผลต่อความรู้สึกของพวกเราเหมือนกัน เพราะฉะนั้น มันจึงสำคัญมาก ส่วนตัวแล้วผมชอบช้อปปิ้งนะ ผมชอบเดินดูอะไรเรื่อยเปื่อยคนเดียวที่ชิบุย่า ฮาราจูกุ อาโอยาม่า.. ผมซื้อเสื้อผ้าเยอะมากที่โตเกียวครับ

มีสินค้าอะไรบ้างที่คุณมักต้องจบที่การซื้อเสมอ อย่างเช่น อะไรที่บ่งบอกถึงความเป็นตัวคุณ

ผมมักจะจบลงที่การซื้อของแบบเดิมๆ ครับ ผมมีกางเกงยีนส์ที่เหมือนๆ กันเยอะมาก แม้ว่าผมจะพยายามมองหาอะไรใหม่ๆ แต่ผมก็มักจะต้องกลับไปซื้อของแบบเดิมๆ อยู่ดี ล่าสุด ผมคิดว่ามันคงจะง่ายขึ้นสำหรับผมถ้าหากว่ามีเป้สะพายหลังสักใบ ผมก็เลยซื้อมาใบหนึ่งที่ Prada  แต่กลับกลายเป็นว่ามันหนักเกินไปที่จะใช้แบกไปไหนมาไหน

ไม่ใช่ว่ากระเป๋าสะพายหลังพวกนี้ควรจะต้องง่ายที่จะพกพาไปไหนมาไหนไม่ใช่หรือ (หัวเราะ)

ก็ใช่น่ะสิครับ (หัวเราะ) แต่มันยากที่จะหากระเป๋าที่เหมาะกับเสื้อผ้าที่ผมใส่ รวมทั้งมันยังรู้สึกเจ็บด้วยเวลาที่ผมใส่ของเข้าไปในกระเป๋า ดังนั้น ตอนนี้ผมกำลังต่อสู้กับกระเป๋าของผมอยู่ มันค่อนข้างแพง ผมก็เลยอยากจะใช้มันน่ะครับ (หัวเราะ)

อย่างอื่นนอกจากแฟชั่นล่ะ มีอะไรอีกบ้างที่คุณชอบ

Monster Hunter ครับ~ ผมลุยเล่นเวอร์ชั่นล่าสุดเองคนเดียวเลย และผมก็แนะนำให้เพื่อนร่วมวงเล่นด้วย แต่ไม่มีใครซื้อมันสักคน แต่พอนิชิคิโดะเริ่มเล่น ทุกคนก็เล่นตามกันในทันทีเลย มันเลยทำให้ผมช็อคพอสมควรที่ไม่มีใครเล่นเพราะผม (หัวเราะ) ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าทุกคนรอบๆ ตัวพากันเล่นเกมส์นี้กันหมดเลย

แต่ดูเหมือนว่าครึ่งปีหลังนี่คุณจะต้องยุ่งอีกแล้วนะ ทั้งทัวร์คอนเสิร์ตและละครเรื่องใหม่ในเดือนกรกฏาคม Yasuko to Kenji

ถึงการถ่ายทำเรื่อง Utahime จะสนุก แต่มันก็มีหลายซีนเหมือนกันที่ผมไม่ค่อยพอใจกับตัวเองเท่าไหร่ ดังนั้น คราวนี้ อย่างน้อยผมจะต้องแสดงให้คนดูรู้สึกว่าคุ้มค่าที่ได้ดูให้ได้ครับ

 

แต่ถ้าคุณมีเป้าหมายแบบนั้น คุณก็จะต้องแสดงละครต่อไปเรื่อยๆ นะ

ใช่ครับ พวกเรามีบางสิ่งบางอย่างที่ต้องทำอยู่เสมอ รวมทั้งการแสดงสดต่างๆ ด้วย และผมคิดเสมอว่าผมต้องการทำให้ครั้งหน้าแตกต่างและดีขึ้น มันเป็นความรู้สึกที่ผมเพิ่งจะค้นพบไม่นาน ผมอยากจะทำอะไรที่ท้าทายยิ่งขึ้น ผมอยากจะเจิดจรัสมากขึ้นกว่านี้ในอนาคตด้วยการได้รับประสบการณ์จากอย่างหนึ่งเพื่อก้าวไปสู่อีกขั้นหนึ่งต่อไป
 

และแน่นอน พวกเราจะคอยติดตามผลงานของคุณในฐานะ Kanjani8 ต่อไป

ผมอยากให้พวกเราทำรายการวาไรตี้โชว์มากกว่านี้ แต่คุณก็เห็น วาไรตี้โชว์น่ะมันน่ากลัวจะตาย! ทุกๆ คนคิดเสมอว่าพวกเราเป็นคนตลกโปกฮา เป็นลักษณะของภาพลักษณ์ “คนจากคันไซเป็นคนสนุกสนาน” ดังนั้นผมเลยอยากให้ลดความรู้สึกแบบนั้นลงมาเพื่อที่จะทำให้เห็นว่า แม้แต่ Kanjani8 ก็ยังมีบางคนที่น่าเบื่อเหมือนกัน (หัวเราะ)

 

 

 

 

Credit :

English Translation - http://enshinge.livejournal.com

Thai Translation - Narujung Exteen Blog

 

 

 

 

edit @ 26 Aug 2008 13:25:29 by narujung